Logo noordoosttwente.nl


Wandelen door het Gilderhauser Venn betekent prachtige vergezichten en in het geval van Eddy een ontmoeting met een echtpaar dat van het gebeier uit de verte geniet.
Wandelen door het Gilderhauser Venn betekent prachtige vergezichten en in het geval van Eddy een ontmoeting met een echtpaar dat van het gebeier uit de verte geniet. (Foto: Eddy Oude Voshaar)

Wandelen met Eddy door het Gilderhauser Venn

Eddy Oude Voshaar doet zoveel inspiratie op tijdens zijn wandelingen in Noordoost-Twente dat hij elke week een wandelrubriek schrijft voor dé Weekkrant. Deze week maakt hij een wandeling door het Gilderhauser Venn.

NOTwente - "Op de kruising Landwehrweg, Ochteruperdiek, start de wandeling. Langs goudgele roggevelden brengt de Ochteruperdiek mij naar het Gilderhauser Venn. In het Venn aangekomen houd ik links aan en wandel het land van de mystieke nevels in.

Op een bankje zit een echtpaar te soezen in de gloed van de avondzon. "Wie komt hier wa zo vaak dat wie bie wieze van sprekken alle schaap'n hier bie de veurnaam kennen," zegt de vrouw tegen mij.

"Meestal goat wie as het weer goed is op de zondagmorgen noar deze plek hen. Zundags heur ie zo mooi het zingen van de klokken die uut de galmgaten van de kerktorens uut Bentheim, Gildehaus, Gronau en ook helemoal uut Oldenzaal hier zo mooi te horen zijn! Uut de verte strooien de klokken hun klanken over velden, bossen en de heidevelden hier. De mooiste klanken komen volgens mien man uut Gronau en ik vind de melodie van de Plechelmus uut Oldenzaal het mooiste! Maar mien man zeg dat dat komp omdat ik geboren bin in Oldenzaal. Nee, wie goat niet meer noar de kerk hen. Nee, wie goat gewoon hier noar het Gliderhauservenn. Dat is veur ooz de kerkdienst."

Het avondlicht zet het venn en de moerassen hier in een zachte gouden gloed.

"Weet u?" zegt plotseling de man, die ook nog praten kan! "Wie voelt oos wel een beetje schuldig dat wie niet meer noar de kerk hen goat. As de leu allemoal zo goat denken, dan goat de kerken allemaal dicht. Ja en wie luidt dan de klokken? Wie? Wij niet, want wie wilt dat mooie klokkengelui - nu eens aanzwellend dan weer wegstervend - niet missen hier op oos bankje op de zondagmorgen hier in het Venn. Weet u wat ik wel kan missen? Dat is dat gebeier van de Maria Geboortekerk in Losser. Dat is zo'n schel geluud; doar krieg ik kopzeert van."

De vrouw zegt nog: "De kerken lopen leeg maar de mensen kunnen toch niet zonder elkaar, want in deze tijd zeukt de leu elkaar toch weer op, al is dat noe in de file."

Ik neem afscheid en loop het paarse heideveld in en ga het platform op waar aan de horizon op de blauwe bergen badend in een zilveren waas de burcht van Bentheim pronkt met al haar statige schoonheid. Aan de rand van de paarse heide grazen en blaten vele schapen. Prins Bernhard was regelmatig te gast op het kasteel daar in de verte. Hij jaagde er samen met andere jagers op het roodwild dat leeft in het Bentheimerwald. Maar niet alleen op het roodwild! Als je het stadje bezoekt waar je altijd een vakantiegevoel krijgt, zie je dat veel inwoners opvallend veel gelijkenis vertonen met wijlen prins Bernhard.

In een grasland grazen enkele reeën en in de verte hoor ik stemgejoel en muziek op deze avond van de langste dag. Het paadje loopt uit in de Ochtruperdiek en in een overweldigende zonsondergang die spiegelt in het lauwe water van de vennen loop ik in de kortste nacht terug naar het startpunt."

De route

Eddy startte zijn wandeling in Bad Bentheim (D) op de kruising van de Ochtruperdiek en de Landwehrweg. Dan de Ochtruperdiek aflopen tot in het Gilderhauservenn, paadje aflopen dan via de Ochteruperdiek terug naar het beginpunt

Meer berichten


Shopbox