Logo noordoosttwente.nl


Wandelen met Eddy door de Duivelshof

Eddy Oude Voshaar is wandelliefhebber bij uitstek en hij weet de mooiste plekjes in Noordoost-Twente te vinden voor zijn wekelijkse Weekkrantwandeling. Deze week wandelt hij door Duivelshof.

Losser – "We beginnen onze wandeling op de parkeerplaats halverwege de weg van Losser naar de Lutte op de hoek van de Lossersestraat en de Duivelsbosweg.
We steken de Lossersestraat over en lopen over een onverharde zwarte weg door het mystieke Duivelshof.

Er gaan vele verhalen en legendes over dit eeuwenoude land. Hier zijn volgens degene die het kunnen weten, de eerste witte wieven in het oosten van ons land waargenomen. Ze komen vanuit het niets uit de nevels...
Op deze herfstdag zijn er vele paddenstoelen te bewonderen. De bladeren van de eiken en beukenbomen zijn nu puur goud gekleurd. Een sprookjesbos, als uit een verhaal van de gebroeders Grimm.

De weg maakt een draai naar rechts en voor mij staat de eeuwenoude rond 1645 gebouwde boerderij van het Duivelshof. Er scharrelen kippen en bokken rondom de statige boerenhoeve.
We houden links aan lopen een golvend binnenpaadje in. Langs een prachtig gekleurde beukenhaag die rondom de villa van Menko is aangelegd.
Het romantisch gelegen paadje brengt ons dieper het woud in en loopt dan langs een weideveld dat grenst aan de Hengelheurne. De atmosfeer hier vertelt ons dat wat hier heerst, ons verstand te boven gaat.
Dan lopen we via een moerasgebied langs de rand van een glooiend heideveld Hier heb je een mooi uitzicht over het beekdal van de Snoeyinksbeek.

Een echtpaar zit op deze prachtige herfstnamiddag te zonnebaden op een houten bank. De man rookt pijp en de vrouw kijkt op haar mobieltje.
"Het is noe nog mooi. Noe kunt wie nog em'm genieten van het prachtige noajoar. Wat hebt wie een prachtig summer had," zei de man, ondertussen trekkend aan zijn pijp.
"Wel dreug. Veuls te dreug," zei zijn vrouw, ondertussen kijkend op haar mobieltje.
"Dreug?" zei haar man. "Dreug? Doe kiekst ja alleen maar op dien mobieltje, de godganselijke dag op dat mobieltje. Bis doe aan het wandelen of bis doe hier veur de beweging? Woar komst doe weg?," vraagt hij ineens aan mij. "Uit Losser," antwoord ik.
Hij: "Oh, kenst doe Siemerink? Jos Siemerink? Nee? Jos nie met dat rossige hoar? Dat is een neef van mie."
Ik zeg dat Losser wel 14000 inwoners heeft. "Dat is dan jammer. Dan has hem de groeten kunnen doen van oos…"

Ik neem afscheid en loop door een goudgeel veld van varens die het bospaadje bijna overwoekeren. Aan de horzon ligt in een warme gloed de boerderij van het Duivelshof te rusten. We lopen langs de boerderij heen, volgen het bospaadje en lopen over een bruggetje dat over een gracht ligt. De avondzon maakt me blij en zet alles in een gouden gloed.

Dan lopen we langs enkele oer-oale wallen. Ik open het houten hek en steek de Lossersestraat over. Via het hekje aan de andere kant van de straat vervolgt het bospaadje haar weg door een drassig weiland waar veel paddenstoelen, kinderen van de herfst, staan. Het paadje komt uit op de Duivelsbosweg en vervolgens kom ik uit op het parkeerterrein, waar inmiddels het echtpaar met pijp en mobieltje aanstalten maken om in hun auto te stappen."

Meer berichten




Shopbox