Wie op de Bergvennen wandelt, bevroedt nog niet dat een stukje verderop met neonreclame koffie wordt aangeprezen.
Wie op de Bergvennen wandelt, bevroedt nog niet dat een stukje verderop met neonreclame koffie wordt aangeprezen. (Foto: Eddy Oude Voshaas)

Wandelen met Eddy in de serene rust van de Bergvennen

Eddy Oude Voshaar is wandelliefhebber bij uitstek. Hij maakt voor dé Weekkrant elke week een wandeling in Noordoost-Twente en kiest telkens een ander wandelgebied uit. Dit keer wandelt hij op de Bergvennen en hij besluit zijn tocht op een heel ander soort locatie, vlakbij.

Lattrop – "Rijdend door Breklenkamp langs prachtige oale boerderijen en houten schuren die her en der verspreid staan in het essenlandschap, omzoomd door machtige eiken.

Breklenkamp is een van de bekoorlijkste buurschappen van Noordoost-Twente. Dan rij ik naar de uitgestrekte Bergvennen in het grensgebied. Via een zandweg kom ik bij recreatiepark de Bergvennen. Ik parkeer mijn auto en loop langs de camping. Via een schilderachtige zandweg wandel ik de Bergvennen in.

De bruine heide golft als een zachte deinende zee en daar ligt als een schilderij een van de vennen voor mij.
De ondergaande zon spiegelt in het glanzende water. Enkele ganzen vliegen luidruchtig over het goudgele ven. Een meerkoet zwemt over de plas naar de overkant.

Wat een rust heerst hier! Alleen in de verte hoor je het gezoem van een trekker die wegsterft ergens achter de horizon. Onder een majestueuze eikenboom hebben ze hier een houten bank geplaatst waar je een mooi uitzicht hebt op het ven.
Het paadje hobbelt verder door een zee van bruingele heide, afgewisseld met het wit van de berkenbomen die hun bladeren al beginnen te verliezen.
Dan kom ik bij een paaltje waar je kunt kiezen welke route je wilt nemen.
Ik besluit rechtdoor te lopen en het zwartgrijze paadje slingert door het ven.

Er komt blaffend een hond op mij aflopen. Hij springt tegen mij op en ik hoor een fluitje van zijn baasje dat ik nog niet kan ontdekken. Met zijn tweeën komen ze hand in hand op mij aflopen.
"Hij döt niks heur. Hij luustert alleen niet. Wat is het hier prachtig mooi," zegt de jonge vrouw tegen mij.
"Ja, we hebben hier al eens eerder gewandeld maar dat is zo lang geleden. Wat stet het water laag", zegt de jongeman. "Zo laag heb ik het nog niet eerder gezien. Ja, het ven staat bijna droog."

We nemen afscheid en ik kom in een berkenbos met rondom veel vliegenzwammen.
Een bord zegt mij dat ik het ven verlaat en kom op een fietspad dat naar Lage leidt. Ik hou rechts aan. Het is mooi weggetje dat langs de bosrand loopt met aan de overkant een goudgeel koolzaadveld en snuif het parfum van het koolzaad op.

Na een kilometer loop ik het ven opnieuw in terwijl ik twee herten het bospaadje zie oversteken. Na enkele minuten kom ik opnieuw het paaltje tegen. Iets verderop staat het bankje onder de fraaie eik op mij te wachten en nodigt mij uit om plaats te nemen .

Eventjes neem ik plaats en geniet van het schitterend avondlicht. Dan valt langzaam de duisternis als een deken over het ven. In de verte zie ik enkele lichtjes en die blijken te zijn van huisjes of caravans die op het recreatiegebied staan. Ze wijzen mij de weg terug naar de parkeerplaats.

Dan rij ik via Noord Deurningen langs de super grote supermarkt van Ten Sunderen. De roodblauwe neonreclame nodigt mij uit om even te gaan shoppen. Wat druk! En wat veel soorten koffie! De winkel is gevuld kerstversiering en met mensen die alle talen spreken. Bij de kassa staan enkele Russen die flessen wodka hebben ingekocht."

De route

De route is dit keer heel simpel, want die staat gewoon aangegeven bij het toegangshek van de Bergvennen. Parkeren kan daar of bij camping de Bergvennen verderop. Even het zandpad aflopen langs de vogelkijkhut en daar begint de route.

Meer berichten




Shopbox