Foto:

Wandelen met Eddy: Drilandsee

Gronau - Op de parkeerplaats bij Hotel Restaurant Driland aan de Gildehauserweg tussen Gronau en Gildehaus parkeer ik mijn auto. Ik wandel naar de Gildehauserstraat, sla rechtsaf en na ongeveer 100 meter in een flauwe draai staat aan de overkant van de drukke weg (voorzichtig oversteken!) achter een vangrail een van de mooiste grensstenen de Drilandsteen van Europa.

Gronau en Losser willen hier een nieuwe toeristische parel maken. De prachtige steen is in 1695 hier geplaatst. De steen vervult nu nog steeds een functie en markeert de plaats waar in de middeleeuwen de grenzen van de bisdommen Utrecht en Münster en de graafschap Bentheim tezamen kwamen. De wapens van de bisdommen en het graafschap op de driekante steen zijn nog heel goed te zien. Van deze steen zijn ook replica's te koop bij het Drilandmuseum in Gronau en de VVV in Gronau.

Dan wandel ik terug naar Hotel Restaurant Driland en loop over de Brechter Weg naar de Drilandsee. Overal staan zomerhuisjes her en der verspreid. Je krijgt een campinggevoel (wat dat ook mag zijn). Langs het Mobilheimpark en dan ligt voor mij een blinkend donkergroen meer de Drilandsee, de 'Bodensee' van Gronau en Epe. Hier kun je genieten van prachtige zonsondergangen die zich kunnen meten met de mediterrane landen rondom de Middellandse Zee.

Er loopt een weggetje rondom de enorme plas hier aan de rand van het Rüenberger Venn. Het weggetje wandelt om de Drilandsee heen. Er staan veul zitbankje rondom de See. Ik wandel langs Restaurant Seeblick waar de tafels extra groot zijn, anders kunnen de enorme schnitzels die je hier kunt bestellen er niet op.

Het uitzicht over de See is hier fantastisch. In de grote lus van de See sla ik rechtsaf en wandel dan de Brechter Weg op die we rechts aanhouden. Het stroatje is zo slecht dat het lijkt alsof ik in België loop.

Bij de tweede stroat slaan we rechtsaf en lopen we op een weggetje dat naar het Gildehauser Venn heen hobbelt. In de verte aan de borders van het bos zie ik enkele reeën grazen. Uit de houtwal komt het serene gezang van een vroege merel. Veurjoar! Ie bint toch wel weer terugkom'm...

Aan het eind van het weggetje lopen we op de grens van de deelstaten Noordrijn-Westfalen en Nedersaksen. In het veld achter een houtwal staat nog een grenssteen. Ik kan het nie loaten en loop door het nog natte dauwgras naar de grensteen. Deze is ook prachtig, maar zijn de wapens minder zichtbaar. Ik aai de steen en loop langs een minivennetje het weggetje weer op. Het is hier zo mooi. Hier wil ik wel wachten op de lente.

We houden rechts aan en lopen een dik eiken vlonder over en belanden in een prachtig loofbos. Hier is de tied verder veul verder, hier heur ie noe alle veurjoarsvogels al en zonnestralen dampen betoverende strepen op het zandweggetje dat kris kras door het bos wandelt. Na vele kronkels kom ik opnieuw uit op de Brechter Weg. Dan rechtsaf richting de Drilandsee. Ik loop om de Drilandsee en kom zoveul recreanten teeng. Ieder probeert zich hier in het zweet te werken terwijl het hier juust zo mooi is om te genieten van het schitterende wijde uutzicht over de Gronause Bodensee.

Het weggetje brengt mie terug op de Brechter Weg en ik wandel terug noar Hotel Restaurant Driland.

De route: Hotel Driland, Gildehauserweg, grens- steen, terug naar Brechter Weg, Drilandsee, Brechter Weg, tweede straat rechts, op de kruising rechts aanhouden door het Duitse woud via de Brechter Weg rondom de Drilandsee, Brechter Weg en Hotel Restaurant Driland.

De wandeling duurt ongeveer 100 minuten.

Meer berichten