''Dan verschijnt veur mie lopend uut de mist een man met zien hond'', aldus Eddy Oude Voshaar in zijn wekelijkse wandelverhaal.
''Dan verschijnt veur mie lopend uut de mist een man met zien hond'', aldus Eddy Oude Voshaar in zijn wekelijkse wandelverhaal. (Foto: Picasa)

Wandelen met Eddy langs de Snoeyinksbeek

De Lutte - Vanaf de boerderijwinkel De Veldmaat wandel ik op deze lentemorgen de Snoeyinksweg in De Lutte op. Zou er iets mooiers zijn dan op een vroege zondagmorgen als alles vers bedauwd is door langs de Snoeyinksbeek te zwerven?

Een vrouw fiets langs mij met een bosje bloemen in haar hand. "Doe bis der ok a vrog bie", zegt ze tegen mij. Iets verderop stapt ze van haar fiets en loopt naar een Mariakapelletje dat hier langs het weggetje staat. Ik zie nog net dat ze een kruis maakt en een lichte knieval doet voor de maagd Maria. Ze draait zich om en zegt: "Eindelijk een betke veurjoar.'' Het weggetje maakt een draai en aan de linkerkant ligt in de een mistige verte de monumentale boerderij van het Duivelshof. Over de velden reizen slierten nevels en aan de struiken hangen zilveren draden die zachtjes wiebelen op de wind. In de berm bloeit de paarse dovenetel en dan zie ik zomaar achter een bloeiende houtwal enkele vreedzaam grazende reeën.

Dan verschijnt veur mie lopend uut de mist een man met zien hond. Het is een Mechelse herder zo te zien aan zien spitse oren. De hond is niet aangelijnd maar blijft rustig naar de man van middelbare leeftijd lopen. "Het veurjoar zit in de lucht'', zegt hij een beetje stotterend. ''Het is hier aan de beek altied zo mooi rustig om dizze tied. Elke mon'n loop ik hier mien rondje veur dat ik mien koeien goa melken. Weer of gen weer; beweging is goed zegt de dokter teeng mie en doar hoal ie de bloedruk ook laag met. Mien vrouw hef de bloeddruk te laag, dus die hoeft van de huusarts niet te wandelen. Ja, elke mon'n loop ik met mien hoond langs de beek en elke dag is de wa iets ander te zien. En woar komst doe dan weg? Oet Losser of oet Ensche? Oet De Lutte komst du nie, dan had ik die wa kent. En wat hes doe een grote lens op dien fototoestel. Kom, ik goa verdan anders vrug mien vrouw zich af woar ik blief en noe hef ze de bloedruk nog mooi laag en dat moj hoaln zo. Vrouwleu, ze proat dezelfde taal maar begriepen doe ik ze nig. Kom, ik goa verdan. Over drie wek goet de koeien weer de wei in. Ja dat wol ik die nog zeng: hes dat al een moal zee as de koeien veur het eerst weer de wei in goat? Ik goa noe echt verdan.''

De boer lost met zijn hond op in de nevels. De damp slaat van het koale goud kleurige water van de beek. Het speenkruid slaapt nog totdat de eerste zonnestralen de oevers verwarmt en dan zie je hoe mooi goudgeel de oevers van de Snoeyinkbeek zijn.

De sleedoorns die aan weerskanten van de beek staan bieden schuilplaats en nestgelegenheden voor tal van zangvogels. Overal staan madeliefjes die ik vroeger plukte, toen ik nog een kind was en ik met mien pa achter op zien brommer meeging om ook melkdistels en klaver veur ooze konijnen te plukken. De witblauwe bloomkes plukte ik veur mien ma.

De zon breekt door nevel en het mistige beekdal. Dan ben ik op de Denekamperdijk aangekomen en besluit ik terug te lopen langs de beek die hier zo bepalend is voor het landschap. De zon heeft het beekdal verandert in licht en schaduw. Een konijntje huppelt blij langs de andere kant van de beek en een merel zingt zijn hoogste lied. Uit de verte hoor ik het geluid van een wegstervende motor richting Denekamp. In de verte zie ik het rode dak van de boerderij van de Duivelshof dat zich nu de mist en de nevels zijn opgelost in al haar pracht bewonderen.

De reeën die in het veld tussen de houtwallen graasden zijn verdwenen en nu laat het speenkruid en de bosanemoon zich verwarmen door de eerste gouden zonnestralen tussen De Lutte en Losser. Het altaartje van het Mariakapelletje staat nu vol met vazen en potten gevuld met kleurige bloemen en ben ik terug bij de boerderijwinkel De Veldmaat.

De route: Snoeyinksweg volgen tot aan de Denekamperdijk omdraaien en terug wandelen naar de boerderijwinkel.

Duur van de wandeling : 45 minuten, inclusief het proatje met de boer.

Meer berichten