Als de dag net is begonnen, wandelt Eddy rond de boerderij van Boer Frans in De Lutte en maakt deze prachtige foto.
Als de dag net is begonnen, wandelt Eddy rond de boerderij van Boer Frans in De Lutte en maakt deze prachtige foto. (Foto: Eddy Oude Voshaar)

Eddy wandelt rond het erf van boer Frans

De Lutte - "Boer Frans kreeg landelijke bekendheid deurdat hij mee heeft gedaan aan Boer zoekt vrouw. Ik maak op een woensdagmorgen rond half zes foto's rondom de prachtige boerderij in De Lutte.

De Austweg maakt een draai naar links, dan naar rechts en dan goud. Zilveren nevels omlijsten de paleisboerderij aan de Austweg. Boerenzwaluwen scheren over het erf, door de koeienstal en verdwijnen in de nevels die boven de weilanden hangen.

Frans onderbreekt even het melken van zien koeien en we drinken samen een beker koffie. "Kearl, wat woon ie hier mooi."

Hij geeft mie enkele tips zodat ik goed veurbereid het land van boer Frans betreedt. De familie Zanderink boert al zeven generaties achtereen op deze boerderij nabij de Dinkel. Hij vertelt vol passie over zien opa die in een heel andere tied mos boeren. "Ie moet noe goan want de zun kump zo op.''

Onder het droad door, langs een sloot, dan over een houten brug en ik wandel in een weidse wereld. Enkele eenden vliegen verschrikt op en met de zonsopkomst verandert de wereld in zichtbare gouden nevel. Zo mooi.

Terwijl ik enkele shots maak van een dampende zilveren Dinkel komen de koeien vanuut de mist de velden inlopen. Enkele boerenzwaluwen scheren over het koale dampende water van de Dinkel. Uut de verte heur ik de roep van een koekoek.

Een koo ziet me aan de oevers van de Dinkel stoan en ze loopt noar mie toe. De andere dames volgen haar en een lichte paniek grep mie bie de hals hier tussen de honderden pluizen van uutgebloeide paardenbloemen. Ik kiek achterom en zie dat ik nie veul meer achteruut kan. Ja kan wel, dan maar stoa ik in het koale water van de Dinkel.

Noe begint de eerste koeien te loeien noar mie! Aan de overkant van de Dinkel loopt een man met een hondje. Ik vroag hem of hij even noar Frans wil bellen om mie op te halen. Want meer as honderd koeien die noar mie op komt, vind ik een beetje te veul van het goeie. De man met de hond zegt nog teeng mie: "Ie bint toch niet bang veur vrouwleu? Een koe is eerder bang veur een mens dan andersom.''
Maar zult die andere koeien dan ook zo denken? Uut de verte het naderende geluud van een quad. Doar komp Frans aangescheurd. ''Kuj de opkom'm?'' En door ried wie door de inmiddels opgetrokken mist noar zien machtig mooie erf hen.

"Hes 't nest van 'n meerkoet zeen?" vraagt Frans mie aankiekend deur de achteruutspiegel van de quad. ''Nee!'' schreeuw ik hem vasthoudend aan zien overall. We stappen van zien quad af en zien dat de meerkoet niet op zien nest is.
Noe komen alle koeien oos bezoeken. Ze stoat zo liefelijk om oos hen. Oh wat voel ik mie hier vrij en blij, maar ook wa opgelucht dat ik nie alleen tussen die dames stoa.

Ik kiek nog een keer om mie hen. Wat heerst hier een sfeer van vrijheid. Wat een schoonheid tussen de kasteelboerderij en de Dinkel.

We stappen op de motor en Frans dut onder het rijden het prikkeldroad omhoog en wie bint terug op het erf.

Ik neem afscheid en as ik dan in huus bin, merk ik dat ik mien lens in de wei heb loaten liggen. Terug noar boer Frans. Ik had geluk dat ik de lens zag schitteren in het zonlicht in de wei.

Meer berichten