Foto:

De Siepelseagh: 'hallo poessies!'

We hebben geen enkele actieve huisarts meer die in Ootmarsum woont. De laatste der Mohikanen was Bert Buddingh', die samen met zijn vrouw Erna afscheid nam van dit beroep dat als doel heeft om zoveel mogelijk mensen weer beter te maken. Het boek over de Mohikanen ging over een Indianenstam. Dan passen Bert en Ernie, eeuh Erna, daar als medicijnman – en vrouw mooi in. Ootmarsum en omstreken hebben een hartverwarmend en indrukwekkend afscheid genomen van dit bijzondere zorgstel. Bedankt en veel geluk in de toekomst, met hopelijk ook een goede gezondheid in het verschiet.

Voor sommigen was Gasterij Oatmössche een geschikte plek om een bedje op te zetten, want na het afscheid van de Buddinghkjes volgde de volgende dag de haringparty. Het was even wachten op het echte vuurwerk tijdens Ootmarsums langste dag. Ondanks de enthousiaste veilingmeester Theo, wou het in het begin nog niet knallen. Pas na een korte pauze en met een flinke tijdsdruk er op, werd er driftig geboden voor de goede doelen. Misschien een leermomentje voor de volgende keer, want zo was het niet alleen de langste dag, maar ook een lange veiling voor een vaatje haring.

De Hollandse nieuwe zwemt ook niet door de Stadsbeek, maar die laatste wordt zelf wel weer vernieuwd. De gemeente gaat vanaf deze week het een en ander aanpassen en als dat allemaal klaar is dan stroomt er weer water door de geul. Met dit warme weer kunnen daar dan heel veel mensen echt van genieten.

Het is ook weer (meer) genieten om geld te halen bij de pinautomaat aan de Oostwal. Henk Eertman heeft samen met de Ben Morshuis Stichting een mooie foto gevonden die past bij het vroegere straatbeeld van de omgeving waar deze hedendaagse kubus staat. Deze foto is megagroot afgedrukt en daarmee is het hokje 'behangen'. Daarmee is het Gerard Hulsinkplein een stuk aantrekkelijker geworden. Grappig is wel dat op die oude foto het woord 'bank' te vinden is. Heeft niets te maken met de Rabobank, maar met de vroegere winkel van de familie Bank. Verschil was dat je daar prima geld kon brengen, maar niet halen.

Geen geld maar rommel halen, dat deed de OLC met initiatiefnemer Bert Borkent. Zij liepen het vuur uit de loopschoenen om zwerfvuil op te rapen. Een gezamenlijke afstand van 70 kilometer werd 'schoongeveegd'. Het zorgde voor vele volle vuilniszakken. Aan de ene kant top, aan de andere kant is het om je te schamen dat er zoveel zwerfvuil te vinden is. Het is trouwens maar goed dat de route niet door Engels' tuin ging, want dan hadden ze die omgewaaide beuk ook nog mee moeten slepen.

Peter Postel sleept zichzelf als biljarter naar café de Mors. Na een tegenvallend seizoen heeft hij de blik op de toekomst gericht en dan gaat hij volop in de aanval. Om te imponeren verwelkomt hij zijn collega biljarters altijd met een bijzondere kreet. Hij opent de deur en schalt dan de woorden 'hallo poessies'. Even ter verduidelijking, daar staan dan een welvarende Gert Jan Mulstege, een wereldreiziger Harrie Schulten, een poedelprijs marsmannetje Harrie Brokelman en de nieuwe lichting Bjorn en Jordy Vrielink, maar geen enkele poessiecat. Het wordt tijd voor een andere kreet. Ootmarsum denkt mee...

Of Ernst Busscher mee- of nagedacht heeft om zijn grasmatje een ander leven in te blazen? Hij had last van wortelluis en mieren op zijn gras. Dat euvel ging hij te lijf met een mengsel van knoflook, azijn en water. De verhouding bleek echter niet goed en het resultaat was dat het gras niet groener was dan bij de buren. Het leek meer op het kapsel van Oranje vrouwen international Shanice van der Sanden. Daar heb je dan geen knoflook of azijn voor nodig al zal het kapsel en het grasveld van Ernst never een van der Sanden look hebben.

Meer berichten