Foto: Picasa

Eddy wandelt door Geesteren

Eddy Oude Voshaar maakt elke week speciaal voor dé Weekkrant een wandeling in Noordoost-Twente. Dit keer start hij zijn wandeling in Geesteren en komt hij nog familie tegen ook.

Geesteren - "Mijn auto parkeer ik op een parkeerplaats tegenover de kerk. Geesteren is een van de kerkdorpen van Tubbergen en is overwegend rooms-katholiek. Het is een volmaakte zomerdag van vroeger. Een tractor met huifkar komt voorbij. De huifkar zit vol jongens die mij zwaaiend met beugelflessen Grolsch toejuichen.

Het dorp Geesteren ziet er mooi en aangeharkt uit.

Via de Dorpsstroat wandel ik de Haarbrinksweg op langs mooie grote woningen met tuinen waar de anabelbloem overal overheersend aanwezig is. Dan de rotonde over de Haarbrinksweg op. Veel inwoners zijn op een of andere manier betrokken bij de paarden veel maneges en zelfs een paardenhotel kom ik onderweg tegen.

Een fietser komt mij tegemoet. De man stapt af en vraagt en mij: "Bin ie aan het wandelen of bin ie de weg kwiet? Zeg maar woar aj ween moet. Ik ken de meeste leu die in Geesteren en Harbrinkhoek woont.'' Ik dank hem voor zijn bezorgde nieuwsgierigheid en volg mijn weg langs akkers en weides met vee.

Langs tuincentrum Heerdink en dan kom ik op de Wulferinksweg opnieuw een tractor met huifkar tegen, ook vol geladen met zingende mensen. Langs ponyhandel Voshaar en iets verder sla ik rechtsaf en wandel ik de Voshaarweg op. Een sterke maar prettige hooilucht hang hier. Aan deze weg heeft vroeger het erf Oude Voshaar gestaan dat helaas is afgebroken maar aan deze weg omzoomd met eeuwenoude eikenbomen, wonen nog veel Voshaar-families en zelfs een Oude Voshaar. Verre familie van mij en dan voel ik mie hier op deze Voshaarweg een beetje vreemd thuus komen.

Overal in de bermen zie je nu de wilgenroosjes bloeien. Bij een van de boerderijen bel ik aan en een oale man doet noa lang treuzelen de veurdeur open. Ik stel mie veur en hij zegt dat ik binnen mag komen. We lopen de keuken binnen en in een divastoel zit waarschijnlijk zijn vrouw die aan het breien is.
''Zo, doe bis ook een van Voshaar?'', vraagt de man aan mij.
''Oude Voshaar'', zeg ik hem.
''Oude Voshaar. Ja die woont hier ook wa. En doe bist geboren in Denekamp? Zegst doe nou doar woonde wel een neef van mie: Gerard Oude Voshaar en die werkte volgens mie bie de gemeente.''
''Dat klopt'', zeg ik verheugd. ''Dat is mien oom.''

De vrouw, die zo gezellig aan het breien is, vraagt of ik koffie wil en zo praten we nog een tijdje verder en raak ik steeds verder terug in de tied.

Dan sla ik rechtsaf de Iemenhofweg in. Het is een zandpad dat tussen de weilanden en maisvelden doorloopt. Het gouden kwartiertje is aangebroken, dat is de tijd dat het licht zo goudzacht is. Een grote zwart-witte Sint Bernardushond komt me blaffend tegemoet. Het logge beest kwijlt uut zien bek en kwispelt zo hard dat hij bijna van zien poten of get.

Dan loop ik langs een boerderijtje waar enkele mensen buuten zitten te kaarten. Zo mooi man: Kaarten! Wie kaart er nog in deze tied? Hier dus aan de Iemenhofweg.

Vedan.

Het zandweggetje wordt deur het zachte licht steeds mooier en de schaduwen steeds langer. Dan rechtsaf opnieuw een zandpad langs een bloeiend tuffelveld en dan rechtsaf en wandel ik naar het landkruis ter nagedachtenis van Jan Oude Voshaar. Hij werd geboren op 6 augustus 1921 en groeide op in een boerderij aan de Delmaweg, hier vlakbie. Op 15 december 1944 fietste hij van zijn onderduikadres richting zijn ouderlijk huus. Jan zat ondergedoken omdat hij niet wilde werken in Duitsland. Hij is door een landwacht tijdens een vluchtpoging doodgeschoten. Schrijnender is dat hij voor iemand anders werd aangezien en hier door het noodlot werd getroffen. Ter nagedachtenis is er op deze plek waar hij om het leven kwam het landkruis geplaatst. Tegenover het monument staat een houten bank.

Vedan.

Het weggetje wordt romantisch mooi. Karrensporen doen denken aan lang vervlogen tijden. Dan kom ik uut op de Delmaweg en sla hier rechtsaf en zie voor mij drie reeën met twee reebokjes. Ook zijn hier op de velden wel tien konijnen tikketje aan het doen. Zo mooi. Dan rechts af de Landriteweg in langs een alroundhandel en gaat de verharde weg over in een stoffige zandweg met mooie witgekalkte paaltjes. Een crossmotor komt met een hels kabaal op mie af. Een zandwolk vol lawaai. Hij vliegt langs mie hen en het zand stuift op mie af.

Dan terug op de Habrinkweg rechtsaf richting Geesteren.

De route:

Dorpsstroat, Haarbrinksweg, Voshaarweg, Iemenhofweg, Delmaweg, Landriteweg, Haarbrinksweg en Dorpsstroat terug bij de kerk.

De wandeling duurt 130 minuten .

Meer berichten