Eddy Oude Voshaar maakt wekelijks een wandeling door Noordoost-Twente, speciaal voor dé Weekkrant. Deze keer wandelde hij in Fleringen, natuurlijk bij de beroemde Kroezeboom.
Eddy Oude Voshaar maakt wekelijks een wandeling door Noordoost-Twente, speciaal voor dé Weekkrant. Deze keer wandelde hij in Fleringen, natuurlijk bij de beroemde Kroezeboom. (Foto: Eddy Oude Voshaar)

Eddy wandelt rondom de Fleringse Kroezeboom

Eddy Oude Voshaar maakt wekelijks een wandeling door Noordoost-Twente, speciaal voor dé Weekkrant. Deze keer wandelde hij in Fleringen, natuurlijk bij de beroemde Kroezeboom.

Fleringen - "De lucht is zo gries as een marineschip als ik Fleringen binnen rij. Het is de eerste keer dat ik het kerkdorp van Tubbergen in rij. Fleringen is het 'dorp onder de eiken'.

Mijn auto parkeer ik voor de kerk. Het is klam en warm of andersom. Voor de rooms-katholieke kerk staat op een sokkel een karakteristiek standbeeld 'De Zaaier'. Naast de kerk staat de rooms-katholieke basisschool Heilig Hart.

Dan wandel ik de Oldenzaalseweg op richting de Es van Fleringen. Aan de overkant staat op de hoek een huis met een bordje in de tuun dat het verkocht is. Een auto stopt naast mij en het raampje gaat omlaag. Er komt een ies koale lucht uut de Audi waaien. Een jongeman met harde blauwe ogen vraagt aan mij: "Is het huus verkocht? Hebt ze de vroagpries kreeng of wes doe dat nie?" 

Dan wandel ik het dorp uut. Een prachtige es bevind zich om het die Oldenzaalseweg heen. In de berm zitten vele holletjes van veldmuuzen, die je nooit ziet maar toch, toch als je er voor gaat zitten dan komen ze na enkele minuten tevoorschijn. Eens in het Bentheimer Wald heb ik tijdens het observeren van roodwild zo tientallen muisjes door de bladeren tevoorschijn zien komen. Dan zie ik veur mie in de verte de beroemde Kroezeboom staan. Zo majestueus.

Dan sla ik rechtsaf de Lansinkweg op. Het weggetje heeft een fietspad dat zo mooi oalerwets is afgezet is met witgekalkte paaltjes het weggetje brengt me bij de Kroezeboom.

Doar stet hij veur mie. Wat een boom. Een monument! Een enorme dikke eik met korte stam en een breedgetakte kroon, eeuwen oald. Geschat wordt dat de boom tussen de 400 en 500 jaar oud is en daarmee een van de oudste van ons land. Noast de boom stet het veldkappelletje 'Het Hilligen Hueske'. Op het kleine altaart ligt een gezangenboekje waar de tied behoorlijk door heen is gewaaid. Vanaf deze mystieke plek heb je een mooi uitzicht op Fleringen.

Dan terug over de Lansinkweg en steek ik veurzichtig de Oldenzaalseweg over. Voor mij staat een schilderachtig witblauw geschilderd hek voor een wandelpaadje dat zo gezellig dwars langs een nog bloeiend tuffelveld loopt. Het panorama op de Kroezeboom maakt mie in de war. Zal ik nog een keer terug goan of zal ik verder goan op dit kleine zandpaadje waar alleen wandelaars gebruik van mogen maken? Dan schieten twee hazen zo langs mie. Ik schrik mie rot.

Een rood dak verraadt dat ik straks langs een oale boerderij kom. Een hoge haag omzoomt de boerderij. Ik hoor kinderen lachen en het plonzen van water. Water! Lekker een glas ieskoale Spa rood. Wat heb door zin an. Het kleine beetje water wat ik nog heb loopt mie de mond uut.

Dan een houten bank waar je een mooi panorama hebt op de Es van Fleringen. Op de houten bank is een koperen plaat geschroefd met de letters 'Nationaal Landschap Noordoost-Twente'. Dan maak het bospaadje een plotselinge draai noar rechts en loop ik door een loofbos. Bijzonder. Nu wandel ik op het landgoed Herinckhave.

Tussen de bomen zie ik de contouren van het landgoed. Het bospaadje loopt vervaarlijk langs de nu bijna droogstaande gracht van de Havezate. Het bospaadje brengt me op de laan die mij noar de Herinckhave brengt. Langs een watermolen, kapel en het landgoed. De Havezate ligt op een eiland en op het terras zitten enkele mensen die aan het barbecueën zijn of pijp aan het roken. Dat kan ik niet van deze afstand zien.

Hier wonen. Dan voel je je de koning te rijk.

Tientallen vogelkastjes zijn hier opgehangen aan de tientallen oale eikenbomen. Hier bekruipt me het gevoel dat de bomen naar mij kijken. Bij de watermolen volg ik het bospaadje dat omzoomd wordt door statige bomen. Aan het eind van het rechte pad sla ik rechtsaf een houten bruggetje over en wandel ik over een houtwal rondom Herinckhave. Dan via de laan terug noar de stroat. Via de Ootmarsumsestroat wandel ik terug noar Fleringen.

Op het terras van Dok's Schnitzelspektakel zitten enkele meiden. Ik besluit om op het terrasje een ies koalt glas Spa Rood te drinken. De meeste meisjes (dames) komen uut Fleringen en van de boerderijen rondom. Ik vraag aan ze hoe ze het leven vinden hier in en rondom het dorp waar iedereen langs heen rijdt. De meerderheid gaan allemaal naar het voortgezet onderwijs in Almelo, en vinden het oké hier in het dorp onder de eiken."

De route

Parkeerplaats voor de kerk, Oldenzaalseweg, Lansinkweg, Kroezeboom, Lansinkweg, Oldenzaalsestroat oversteken, bospaadje op, Herinckhavelaan, Havezate, Herinckhavelaan, Ootmarsumsestroat, Oldenzaalseweg terug bij de kerk.

De wandeling duurde 90 minuten.

Meer berichten