Paddenstoelen lijken door fotocamera van Eddy Oude Voshaar op prachtige kunstwerken.
Paddenstoelen lijken door fotocamera van Eddy Oude Voshaar op prachtige kunstwerken. (Foto: Picasa)

Eddy wandelt in een dromerig grensgebied

De Twentse chroniqueur Eddy Oude Voshaar maakt elke week voor dé weekkrant een wandeling bij ons in de regio. Deze week gaat het richting Glane.

Glane - Zalencentrum Dinkelsweide in Glane staat, naast dat er elke zaterdag wel een Syrische bruiloft plaatsvindt, bekend als een van de bekendste en drukst bezochte bingolokalen van Twente. Eens op een zaterdagavond toen ik naar Gronau reed, was ik getuige van een Syrische bruiloftsstoet. Alleen daarom is Glane een aantrekkelijk grensdorpje.

Maar Glane heeft zoveel meer.

Langs het voormalige kerkje gaat het langs arbeidershuisjes die elkaar vasthouden richting de grens. Voor de een na laatste verkeersdrempel sla ik rechtsaf de Glanergrensweg op. Het stroatje loopt parallel met de grens tussen Nederland en Duitsland. Er zijn prachtige vergezichten over de velden en over het dorpje Glane. Een geweldig gevoel van vrijheid komt over mij heen.

Aan de horizon zie ik goudgele velden mosterdzaad en in het midden van dit schoons ligt een witgekalkt huisje. Het is een sprookje in het dromerige en landelijke grensgebied. Een man met een Solex schiet mij voorbij. Toen ik een jaar of 25 was reed ik ook op een Solex die ik voor 10 gulden op de kop had getikt. Voor de fietstassen die ik erbij kocht betaalde ik 20 gulden. Het snorren van een Solex geeft veel mensen een rustgevend gevoel.

Dan linksaf de Hogeveldweg op. Het is een fiets-wandelpad dat zo de grens overwandelt. Uit de verte hoor ik een trein en zware klokkentonen vanuit de verte ze liften mee op de golven van de herfstwinden. Het eeuwenoude gebeier gaat over het grensland. Ze komen uit de galmgaten van de kerktorens uit Gronau; nu eens aanzwellend dan weer wegstervend - mystieke klanken die mij stil maken.

Langs het schitterende mosterdzaad (omlijst met tientallen rood-witte vliegenzwammen tussen twee grenstenen door) maak ik een draai naar links langs een huis dat al vele jaren te koop staat. Het ziet er afgeleefd uit. Eenzaam ook hier. Dan ben ik beland op het weggetje met de mooie naam: De Schwarzenbergstraße, een naam die doet denken aan gebak uit Beieren.

Tegenover mij staat iets van het stroatje af het voormalige klooster Maria Vlucht. Het klooster is rond 1665 gesticht hier in de bossen tussen Glanerbrug, Glane en Gronau. Het weggetje naar het voormalige klooster ligt geborgen tussen eeuwenoude eikenbomen in herfsttinten. In een flauwe bocht rust, omgeven door hoge bomen, een grote boerderij met een Mariakapelletje. Er branden enkele kaarsjes op het altaar voor het kruis met Jezus. Zou het Mariabeeld ergens anders naar toe zijn gegaan? Uit de stallen komt het geloei van tientallen koeien die op hun beurt de Sint Bernardshond wakker maken en die mijn tegemoet komt lopen. Ze besnuffelt mij en legt zich naast mij neer. Twee eksters schieten uit een berkenboom waarvan de gekleurde bladeren vallen op het Maria/Jezuskappelletje.

Iets verderop loop ik langs een toentertijd beruchte boerderij. Hier werd vroeger van tuffeljenever verwerkt, wat in Westfalen geoorloofd was maar bie ons niet. Menig karig arbeidersweekloon, dat zuur verdiend werd in de textielfabrieken in Enschede en Gronau, werd hier omgezet in jenever. Groepjes stomdronken mannen sliepen hier in de struiken hun roes uut.

Da linksaf de Glanemansweg op. Tientallen paarden hossen hier door de velden. In de nieuwbouwwijk waar ik nu door wandel wonen voornamelijk Nederlanders in prachtige duur aandoende huizen. De Kurfürstendamm brengt me stapsgewijs langs de traditionele Duitse huizen. Dan Linksaf de Swarzenbergstraße op. Een meisje met een hond zegt dat ze hier dan wel sinds een jaar woont met haar ouders, maar in Enschede naar school gaat.

Bij het huis dat al vele jaren te koop staat, ga ik rechtsaf en wandel opnieuw tussen de mosterdzaadvelden door richting de Glanergrensweg. Het is hier zo bijzonder in het niemandsland. Samen met de twee grensstenen voel ik me hier thuis. Tussen de woningen door linksaf over het bruggetje dat over de Glanerbeek loopt. Dan rechtsaf een voetpad op dat mooi met de beek opwandelt naar de Glane. Terug bij de Dinkelsweide aangekomen zie ik dat de eerste bingo deelnemers ook zijn aangekomen .

De route:

Gronausestraat, Glanergrensweg, Hogeveldweg, Swarzenbergstraße, Glanemansweg, Kurfürstendamm, Swarzbergstraße, Hogeveldweg, Glanergrensweg en Glanerbeek.

De wandeling duurt 90 minuten.

Meer berichten